Joener

Lente?

Ik had laatst een mooi gedichtje over de herfst geschreven... maar ik vond dat ik dat nu toch wel even mag compenseren met een uitgebreide log over de lente. Het is dinsdag 28 november, een week voor de verjaardag van Sinterklaas, en ik fiets met open jas van school naar huis, de zon schijnt, 's nachts wordt ik geprikt door muggen en in de pauze moet je de wespen van je brood afslaan. "Hoe bedoel je broeikaseffect!" zei Rolf zo mooi. En daarom vind ik dat het bij deze officieel lente is! Maar goed... nu even serieus...

Al Gore, de officiële winnaar van de vorige presidentsverkiezingen, heeft pasgeleden een film uitgebracht over dit klimaatprobleem: "An inconvenient Truth". Ik heb 'm zelf nog niet gezien, maar het schijnt dat zowel de film als het boek een enorm succes zijn geworden in de VS en dat het daarnaast ook een enorme schok teweeg heeft gebracht. In de film maakt Gore duidelijk dat het klimaatprobleem niet meer iets is van de verre toekomst, maar dat we er zelfs vandaag al mee te maken hebben. Grote stormen zoals Katrina zijn nog maar een voorproefje op wat er gaat komen, hele stukken land zullen overstromen en miljoenen mensen zullen dakloos worden. Toch is hij in deze film geen doemdenker: Er zijn volgens hem genoeg middelen om er iets aan te doen. Mensen moeten alleen beseffen dat het redden van de aarde nou eenmaal niet hand in hand gaat met het behouden van je mooie loon.

En dat is precies wat er mis is in Nederland, en met de hele wereld. Ik stel het even heel simpel: Als we de wereld willen behouden moet er iets gebeuren, dat is duidelijk. Als we iets van dit formaat willen laten gebeuren moet er geld zijn, ook dat is duidelijk. Nederland is een rijk land en de mensen hebben ongelooflijk veel luxe dingen, ook dat is duidelijk. Is het dan zo moeilijk om dan iets van die luxe in te leveren om de aarde te kunnen redden? Natuurlijk, met Nederland alleen komen we er niet, maar het toont wel de manier van denken van de mensen aan. Of zoals er in mijn vorige post, het Onze Vader uit de jeugddienst staat: "Waarom zegt U dat uitgerekend tegen mij?" Weet U wel hoeveel mensen hier in de kerk zijn die alleen maar aan zichzelf denken? Kijkt U maar eens naar hen."
Zei Loesje ook niet ooit eens "Verbeter de wereld, begin bij jezelf!"?

Toch is GroenLinks, de enige partij die dit heel duidelijk voor ogen heeft, een zeteltje gezakt. De SP, van de zittende partijen de tweede groene partij, is gelukkig wel enorm gestegen (verdrievoudigd) en ook de ChristenUnie, de derde groene partij, is enorm gegroeid (verdubbeld). Over het algemeen kunnen we dus tevreden zijn met de resultaten, maar ik vind dat het nog niet duidelijk genoeg is dat er nu écht iets moet gebeuren. De mensen moeten niet meer zo zeuren en alle VVD-stemmende eigenaars van 3 BMW's moeten al helemaal hun mond houden, hun leesbril afzetten en hun blik eens op de toekomst en de medemens richten in plaats van op het loonstrookje en de belastingaangifte. "Wie zijn leven wil behouden zal het verliezen, maar wie zijn leven geeft voor het Koninkrijk zal het hier op aarde al drievoudig terugkrijgen" staat ergens in de Bijbel geschreven. Dit stukje gaat over het Koninkrijk van God, maar is dat niet exact hetzelfde als het behoud van de aarde? Als we er met z'n allen voor kiezen om het leven en de rijkdom te behouden zullen wij uiteindelijk allemaal de verliezers zijn, want het is al duizenden malen eerder bewezen dat de natuur zóveel sterker is dan de mens. Maar als we er met z'n allen voor kiezen om iets in te leveren, en zij die meer hebben kunnen dan dus ook meer geven, zullen we de aarde kunnen behouden.

Onze Vader

Oeh... ik heb zó'n zin in zondag!! Eerst ga ik met Wilco mee naar een jeugddienst en dan 's avonds hebben we onze eigen jeugddienst... met een héél kuis plan! Tijdens de gebeden gaan we het Onze Vader bidden (hopen dat de hele kerk meteen mee gaat doen)... alleen is het iétsje anders!
(ps. Ienje, nog niet lezen... laat je verassen zondag =P )
(pps. Ik heb het een ietsjepietsje aangepast: Chef in leraar veranderd enzo)
(ppps. Kom net nog een leuke toevoeging tegen op mijn genesis-verhaal)

ONZE VADER

"Onze Vader, die in de hemelen zijt...."

"Ja ?"

"Wilt U me alstublieft niet onderbreken als ik bid?"

"Maar je hebt me toch aangesproken?"   

"Heb ik U aangesproken? Eh nee.....
eigenlijk niet! Zo bid ik altijd:
Onze Vader die in de hemelen zijt..."

"Kijk dat bedoel ik. Je roept me aan om met me te spreken of niet?" Waar gaat het nou eigenlijk om?

"Uw naam worde geheiligd...."

"Meen je dat echt?"

"Wat moet ik menen?"

"Dat je mijn naam wilt heiligen. Wat zou ik anders bedoelen?"

"Nou, het betekend.... ik bedoel....lieve hemel, ik weet niet wat het betekent. Hoe zou ik het moeten weten?"

"Het wil zeggen dat je Mij zult eren, dat Ik alleen belangrijk voor je ben, dat mijn Naam waardevol is voor jou."

"Ja, dat begrijp ik. Uw koninkrijk kome, Uw wil geschiede, gelijk in de hemel alzo ook op de aarde..."

"En, doe je daar wat voor?

"Dat uw wil geschiedt? Natuurlijk! Ik ga regelmatig naar de kerk. Ik geef altijd veel geld bij de collecte en ik steun allemaal goede doelen!"

"Ik wil meer! Ik wil dat je in je leven orde op zaken stelt. Dat de gewoonten, waaraan anderen zich ergeren, eruit verdwijnen. Dat je van anderen leert en aan anderen leert denken. Dat alle mensen die het nodig hebben geholpen worden. Dat je al je medemensen serieus neemt. ook je buurvrouw en je leraar. Dat zieken geholpen worden, hongerigen te eten krijgen, beproefden getroost en gevangenen bevrijdt worden. Want alles wat je voor deze mensen doet, doe je voor Mij.

"Waarom zegt U dat uitgerekend tegen mij?" Weet U wel hoeveel mensen hier in de kerk zijn die alleen maar aan zichzelf denken? Kijkt U maar eens naar hen.

"O, neem me niet kwalijk. Ik dacht toch dat je er werkelijk om bad, dat Mijn koninkrijk komt en Mijn wil geschiedt. Dat begint namelijk heel persoonlijk bij die mens die daarom bidt. Pas als je hetzelfde wilt als Ik , kun je boodschapper van Mijn rijk zijn.

"Dat is mij duidelijk. Mag ik doorgaan met mijn gebed? Geef ons heden ons dagelijks brood.."

"Zo te zien kom je niks te kort hoor! Je bede houdt de verplichting in iets te doen waardoor miljoenen mensen die honger lijden op deze wereld hun dagelijks brood krijgen.

"En vergeef ons onze schulden, gelijk ook wij vergeven onze schuldenaren".

"Hoe zit dat nou met Truus?"

"Truus..? Moet U het juist over haar hebben? U weet toch , dat zij mij in het openbaar zwaar beledigd heeft , dat zij mij altijd uit de hoogte behandelt en dat ik al woedend ben als ik haar zie. En zij weet het ook. Zij neemt mij nooit serieus. Mensen zoals zij...."

"Ik weet het, maar je bede dan?"

"Ik bedoel het niet zo."

*zucht *
"Je bent tenminste eerlijk. Vind je het eigenlijk leuk om met zoveel bitterheid en afkeer rond te lopen?"

"Ik word er ziek van".

"Ik wil je beter maken. Vergeef Truus en Ik vergeef jou. Ook al blijft zij jou dwars zitten en je kleineren, het geeft jou je vrede in je hart."

"Ik weet niet of ik dat wel kan."

"Ik help je daarbij."

"En leid ons niet in verzoeking, maar verlos ons van de boze...."

"Niets liever dan dat! Vermijd mensen en situaties die jou in verzoeking brengen."

"Hoe bedoelt U dat?"

"Ach, je kent je eigen zwakheden, je egoïsme, je hebzucht, je begeerten, je agressie, je achterdocht, enz, enz, enz. Geef er nooit aan toe. Geef de verzoeker geen kans.."

"Ik geloof dat dit het moeilijkste "Onze Vader" is, dat ik ooit gebeden heb, maar het is ook de eerste keer dat ik voel dat het iets met mijn dagelijks leven te maken heeft."

"Mooi, we maken vorderingen, ga maar verder met je gebed."

"Want van U is het koninkrijk en de kracht en de heerlijkheid tot in eeuwigheid. Amen."

"Weet ik wat Ik fijn vind? Als mensen zoals jij Mij serieus beginnen te nemen, oprecht gaan bidden, Mij navolgen en dan te doen wat mijn wil is. En als ze dan merken, dat ze door dat te doen ook zelf gelukkig zijn. Dat vind Ik fijn."

Sinterklaas!

Vandaag heb ik voor het eerst pepernoten op!
OK... dat lieg ik, ik zal het eerlijk toegeven: Ik heb me één keer tussendoor (bij Willemijn) helemaal volgevroten met pepernoten. Het spijt me heel erg en ik hoop dat jullie me het willen vergeven!
Maar in ieder geval: DE SINT IS IN HET LAND!!!
Vol verwachting klopt mijn hartje... vannacht weer schoen zetten!
En daarnaast surprises thuis, bij de JDC, bij scouting, bij het  jeugdorkest, oeh... I love Sinterklaas!

Meneer de president

Ik was laatst op het promsconcert waar een dameskoor dit nummer zong.
Het dameskoor paste niet bepaald bij het nummer, maar het is en blijft een mooi lied en ik bedacht me meteen weer hoe prachtige tekst dit eigenlijk is. Meneer de President van Boudewijn de Groot:

Meneer de president, welterusten
Slaap maar lekker in je mooie witte huis
Denk maar niet teveel aan al die verre kusten
Waar uw jongens zitten eenzaam ver van huis

Denk vooral niet aan die 46 doden
Die vergissing laatst met dat bombardement
En vergeet het vierde van die 10 geboden
Die u als goed Christen zeker kent

Denk maar niet aan al die jonge frontsoldaten
Eenzaam stervend in de verre tropennacht
Laat die bleke pacifistenkliek maar praten
Meneer de president, slaap zacht

Droom maar van de overwinning, en de zege
Droom maar van uw mooie vredesideaal
Dat nog nooit door bloedig moorden is verkregen
Droom maar dat het u wel lukken zal ditmaal

Kijk maar niet naar al die mensen die verrekken
Hoeveel vrouwen, hoeveel kind'ren zijn vermoord
Droom maar dat u aan het langste eind zult trekken
En geloof van al die tegenstand geen woord

Bajonetten met bloedige gevesten
Houden ver van hier op uw bevel de wacht
Voor de glorie en de eer van 't vrije westen
Meneer de president, slaap zacht

Schrik maar niet te erg, wanneer u in uw dromen
Al die schuldeloze slachtoffers ziet staan
Die daarginds bij het gevecht zijn omgekomen
En uw vragen hoelang dit nog zo moet gaan

En u zult toch ook zo langzaamaan wel weten
Dat er mensen zijn die ziek zijn van 't geweld
Die het bloed en de ellende niet vergeten
En voor wie nog steeds een mensenleven telt

Droom maar niet teveel van al die dooie mensen
Droom maar fijn van overwinning en van macht
Denk maar niet aan al die vredeswensen
Meneer de president, slaap zacht!

De Bijbel

Mijn log over Bijbelvast-zijn en met name de reacties erop hebben ervoor gezorgd dat ik best wel ben gaan nadenken over de Bijbel. Zacht uitgedrukt staan er namelijk nogal aparte verhalen in. Persoonlijk geloof ik dat best wat verhalen uit de Bijbel historisch gezien best gebeurt kunnen zijn, maar dat er net zo goed ook verhalen in voorkomen die symbolisch bedoelt zijn. Ik denk dat je de Bijbel eigenlijk als één groot verhaal moet zien in plaats van allemaal korte verhaaltjes die door elkaar heenlopen. Het verhaal van God en de mensen (hè Tineke =P).

Het begint met Genesis, de schepping van de aarde. God maakt de aarde, de bomen, de vissen, de slangen, de onderwaterorchideeën en de sterren en ziet dat het goed is. Toch mist er iets. Hij heeft nu die aarde wel gemaakt, maar die klus was in een paar dagen geklaard, wat moet Hij al die andere millenia nou gaan doen? Ineens bedenkt Hij dat Hij misschien de aarde kan overdragen aan een schepsel dat heel erg op Hem lijkt, om te kijken hoe die het er vanaf brengt, en dus gaat Hij aan de slag. Een paar minuten later is het klaar en God ziet dat het goed is. Hij creëert ook een speciaal paradijsje zodat "de mens" het een beetje naar zijn zin zal hebben en schept daar ook een aantal uitdagingen in, zoals een boom waar de mens nooit van mag eten, om te kijken hoe betrouwbaar deze nieuwe creatie eigenlijk is. De mens wandelt een beetje rond in de tuin, maar begint zich al snel te vervelen, er is helemaal niks te doen. God schrikt een beetje, dit is toch niet het soort uitdaging dat Hij voor ogen had, maar omdat Hij zoveel van de mens houdt, besluit Hij de mens een maatje te geven en Hij schept een ander mens: Mens nummer twee. Mens nummer twee was eigenlijk bedoelt als de verbeterde versie van de mens nummer één, maar al snel ziet God dat Hij een paar steekjes heeft laten vallen, ze loopt al snel te zeuren dat het zo koud is en is bovendien chaggerijnig omdat God haar nagels van zulk slap materiaal heeft gemaakt. Bang om nog meer van dit soort vreemde wezens te scheppen besluit God het maar even aan te kijken, misschien komt het nog goed.

Hij noemt de man "Adam" en de vrouw "Eva". Adam en Eva raken in gesprek en kunnen het best goed vinden. Ze delen allebei de mening dat het een beetje suffig is in de tuin en ze proberen iets te bedenken om het wat spannender te maken. Ze merken al snel dat God niet al Zijn creativiteit in Zijn "evenbeeld" gestopt heeft, want ze kunnen helemaal niks bedenken. Als Adam even gaat pissen komt er ineens een slang langslopen, die vreemd genoeg blijkt te kunnen praten. "Heb je de appels uit die boom daar al eens geproeft? Die zijn héérlijk!" zegt de slang. "Echt waar? Heb je die geproeft? Maar... dat mag toch helemaal niet van God?" antwoordt Eva, "Ach joh... God is even bezig met het perfectioneren van Zijn schepping, denk je echt dat Hij dat doorkrijgt?".

Stiekem vind Eva het best wel spannend en omdat Adam toch nog niet terug is gaat ze maar even snel met de slang mee. Als ze eenmaal voor de boom staat besluit ze tóch het maar niet te doen, God had het hen tenslotte verboden. Maar de appels zien er zó lekker uit, en de slang had ze toch ook al geproeft? Ach... één hapje kan toch geen kwaad? Denkt ze bij zichzelf en ze plukt de appel en neemt een hap. Op dat moment hoort ze geritsel en van schrik laat ze de appel vallen. Ze kijkt achter zich en terwijl ze dat doet schiet de slang er snel vandoor. "Waar was je nou?" vraagt Adam, "Ik heb je overal gezocht!". "Nou euh... ik ging even wandelen", zegt Eva. "Jaja... en wat doet die appel daar dan? Je hebt toch ... nee... je hebt toch niet stiekem uit dé boom gegeten?"
"Nee!", antwoordt Eva, "Ik heb de appel uit de boom daarzo geha..." maar ze kan zich niet langer inhouden en ze schreeuwt het bijna uit: "Ok, het is uit dé boom, maar ze zijn zóóó lekker! Proef ze ook! God is toch even weg!"
Adam hoort het hele verhaal aan en wordt vrij pissig, God had het hen tenslotte verboden. "En nu?", vroeg hij, "Wat als God erachter komt?" Maar voordat hij allerlei doemsenario's kan opnoemen duwt Eva hem ook een appel in zijn mond en meteen begint hij de hele appel letterlijk op te vreten.
"Zie je wel?!" zegt Eva, maar Adam neemt de tijd niet om te antwoorden en samen vreten ze bijna de hele boom leeg.

Kotsmisselijk vallen ze samen neer bij een boom en genieten na van de heerlijke smaak in hun mond. Ineens beginnen ze zich te schamen voor hun eigen naaktheid en ze zien in dat ze uit de boom van inzicht hebben gegeten. Snel beginnen ze zich te bedekken, maar net als ze allebei een blaadje voor hun geslachtsdeel hebben gehangen horen ze Iemand roepen. "Mens! Waar ben je?", "Hier!" antwoordt Adam, maar bedenkt zich dan ineens dat hij van de boom heeft gegeten en hij verstopt zich. "Mens, waarom verstop je je? Je hebt toch niets te verberg.... WAATT??? Heb je van de boom gegeten?"
"Nee God, hoe komt U daar nou bij?" antwoordt Adam, "Nou, omdat ik hier net met m'n blote voeten door jullie kots heenloop!" antwoordt God, Die nu toch wel boos begint te worden.
"Laat je eens zien? Waar ben je?" en Adam stapt achter het bosje vandaan en God zegt: "Waarom hangt er een blaadje tussen je benen? Mens, je hebt me diep teleurgesteld door van de boom te eten!". "Maar U begrijpt het niet! Het was de vrouw! De vrouw heeft me ertoe overgehaald!", "Ja en? Ik heb jou toch veel sterker gemaakt dan de vrouw? Maar goed, waar is ze?" En Eva stapt ook achter het bosje vandaan. "Waarom heb je een blaadje... laat maar... wat is jou smoes?" vraagt God. "De slang was het! De slang heeft me ertoe overgehaald!" zegt Eva overtuigt.
God wordt woedend en vervloekt de slang met de woorden "Jij en al je nakomelingen zullen het hele leven door het stof kruipen!" En meteen verdwijnen de slang zijn poten en hij valt op de grond. "En jullie!" schreeuwt Hij tegen Adam en Eva die net stiekem proberen weg te glippen, "Jullie hebben Mij zwaar teleurgesteld! Mijn paradijs is perfect en daar passen jullie niet meer bij!"

God kreeg enorme spijt dat Hij de mens had geschapen, maar nu ze er toch waren kon Hij ze moeilijk weer wegdoen, dus besloot Hij dat ze het zelf maar uit moesten zoeken, buiten Zijn paradijs, want ze leefden niet volgens God's wil.

De mensen plantten zich voort en verspreidden zich over de hele aarde. Hun nakomelingen sloegen elkaar de kop in en ontnamen elkaar hun zegen. God werd heel verdrietig, omdat hij zóveel van hen hield, maarja, ze moesten het nu écht zelf uitzoeken. Er kwamen steeds meer mensen bij en God kon het niet meer aanzien. Hij begon spijt te krijgen dat Hij de mensen helemaal het verkeerde pad op had laten gaan, omdat Hij nu geen weg meer terug zag. Misschien was het een oplossing om de grote "zondehaarden", de plaatsen waar het meest gezondigt werd, te vernietigen? Het deed God ongelooflijk veel pijn, maar omdat Hij niks ander kon bedenken vernietigde Hij een aantal steden, in de hoop dat het beter zou worden.

Toen bedacht Hij, misschien wéten de mensen helemaal niet dat ze het fout doen! En Hij liet enkele trouwe mensen brieven schrijven naar volken en landen, met daarin allerlei regeltjes zodat ze zich misschien zouden verbeteren.

Helaas werkte het allemaal niet en God werd helemaal radeloos, wat moest Hij nou toch? In een depressieve bui besloot Hij tenslotte gewoon alle mensen weg te vagen, maar dan zou de hele mensheid weg zijn! Met dit idee kon God niet leven, want Hij hield nog steeds heel veel van alle mensen, het probleem was gewoon dat ze niet meer naar hem luisterden. Er was één man op aarde naar Zijn Hart: Noach. Toen bedacht God een plan, als Hij nou álle mensen behalve Noach en zijn vrouw zou wegvagen, zou het hele nieuwe mensenras van Noach afstammen. Dat zou toch perfect zijn?
Zo gezegd, zo gedaan, en hij gaf Noach de opdracht om een enorme boot te bouwen, zodat hij en z'n familie in leven konden blijven.

God liet toen de hele aarde overlopen en alle mensen gingen dood, behalve Noach en zijn familie, het ging precies volgens plan. Toen na een tijdje het water weer weg was, zag God wat Hij had aangericht en Hij werd ongelooflijk verdrietig. Als afspraak met de mensen dat Hij nóóit meer zoiets zou laten gebeuren zette Hij toen de regenboog aan de hemel.

Noach plantte zich voort en opnieuw bleek de mens het meest onvoorspelbare wezen te zijn wat God ooit had geschapen, weer begonnen ze te zondigen. Maar zo, dacht God, komt er nóóit iemand bij Mij, zo komt er nooit iemand terug in het paradijs, in de Hemel! Ineens kreeg God wéér idee. Als er nou één mens zou zijn die nóóit zou zondigen, die altijd met en voor God zou leven, zou Hij Zijn plan met de mensheid als volbracht zien en dan zou Hij nooit meer zeuren over zonden enzo.

God werkte het plan uit en begon toen met de uitvoering ervan. Eerst koos hij een vrouw uit die altijd goed naar God had geluisterd en die bovendien genoeg tijd had om zo'n bijzonder mens op te voeden. Toen liet Hij Zijn Geest op haar neerdalen en maakte haar zwanger. Na negen maanden beviel (is dat het goede woord?) Maria van een Kind: JEZUS!!!

Jezus was meteen vanaf zijn geboorte helemaal doordringt met de Heilige Geest en leefde Zijn hele leven lang volgens God's wil. Hij verkondigde het woord van God aan de mensen en liet ze inzien dat alle regeltjes waren ingesteld omdat de mensen niet naar God wilden luisteren toen, omdat ze het allemaal niet snapten. Hij liet de mensen zien dat God's wil véél dieper gaat, namelijk dat we van Hem houden zoals Hij van ons houdt. Hij liet ze dus ook zien hoeveel God eigenlijk van de mensen houdt en hoe verdrietig Hij elke keer weer is omdat ze zover van Hem afdwalen. Als je van God houdt, zei Jezus, hoef je je helemaal niet druk te maken over al die regeltjes, dan kom je vanzelf wel op het rechte pad terecht.

Jezus bleef God's wil uitvoeren, wat er uiteindelijk toe leidde dat Hij gedood werd. Op het moment dat Jezus aan het kruis stierf scheurde de tempel doormidden en werd het overal op de aarde aardedonker. Op dat moment was God's plan volbracht en doordat Jezus zich hier zó goed voor had ingezet zijn wij vrij. Vrij om te zeggen wat we willen en te doen wat we willen, zolang we ons maar aan het belangrijkste gebod houden: Houdt van je naaste als van jezelf maar heb bovenal God lief. kwets dus ook niemand met wat je doet of zegt!

Dat is ongeveer hoe ik de Bijbel zie.

Toekomst

Jaja... ik wéét dat ik nu eigenlijk wiskunde hoor te maken, maar ik liep weer eens vast met zo'n kutsom en omdat het nu toch half 10 is, dacht ik: weblog!!!
De laatste tijd denk ik vrij veel na over mijn toekomst. Mede omdat meneer Baars er constant op blijft hameren dat wij nu al open dagen moeten bezoeken, omdat je het niet allemaal van dat laatste jaar moet laten afhangen. Natuurlijk denk je op dat moment heel hyperenthousiast dat je alles die middag wel gaat uitzoeken, maarja, er zijn meerdere dingen die je wil (moet) doen. *kuchwiskundekuch*
Daarnaast is het in de klas toch wel een hot onderwerp om over te praten op dit moment, ook omdat nu al die open dagen enzo zijn.

Toch was er vanmiddag een soort extra aanstoot voor mij om eens over mijn toekomst na te denken. Ik was half 5 uit en zo tegen vijf uur stond ik midden op de dijk. Ineens kwam er een enorme stoet auto's langs, elke auto gevuld met een net grijs pak dat op zijn plaats weer gevuld was met een droog voor zich uitkijkende man. Toen wist ik één ding: Ik ga er nóóit van m'n leven gewoonte van maken om om vijf uur in m'n eentje in een net grijs pak in de auto zitten! Hoe leuk ik webdesign ook vind, ik wil niet elke ochtend om half acht in de auto stappen om vervolgens een half uur later achter de computer te kunnen duiken. Vervolgens tegen vijf uur sluit je de computer weer af en ga je weer naar huis toe. Dit is natuurlijk wel een heel grijs beeld van dit werk (meestal doe je dit werk gewoon thuis), maar ik hou zoiets écht niet vol hoor! Maar wat dan? Muziek vind ik fantastisch, maar ik heb geen zin om een muziekopleiding te gaan doen ofzo, áls je al wordt aangenomen, wat moet je er dan later mee? Schrijven vind ik erg leuk om te doen, maar als je met je boeken geen succes hebt heb je pech. Journalistiek zou een optie kunnen zijn, maar ik zie mezelf toch liever iets met en voor mensen doen.

"Ineens heb je het! Je wordt leraar!" schreeuwde een man mij in het gezicht op de beroepenmarkt op onze school. Lachend keek hij me aan en vroeg me wat ik wilde worden, ik antwoordde dat ik het echt niet wist, wat hij mooi opvatte als het teken om mijn handen vol te stouwen met allerlei foldertjes. Het idee om leraar te worden was er ooit wel geweest, maar dat was erg lang geleden. Bovendien, mijn ouders betalen zes jaar TVWO voor mij, dan ga je toch niet naar de PABO?
Maar als ik er zo over nadenk lijkt het toch meer en meer de juiste oplossing:
Ik kan werken met levende wezens in plaats van alleen maar met computers. Ik werk aan de toekomst van mensen. Ik kan muziekles geven. Computers zijn tegen die tijd helemaal onmisbaar geworden, dus daar kan ik mooi gebruik van maken! Mannen zijn toch altijd nodig in het onderwijs, zeker tegen die tijd. Ik heb wiskunde B, wat ze fijn schijnen te vinden bij de pabo (vraag alleen niet hoe het gaat...). Ik vind het leuk om met kinderen te werken,
wat wil je nog meer?

Ik ga snel even uitzoeken waar en wanneer ik open dagen kan bezoeken, want ik heb weer even zo'n hyper-enthousiaste bui!